Shitō-ryū to styl Karate, który w latach 20. ubiegłego wieku złożył mistrz Kenwa Mabuni. Dokonał on syntezy starych stylów, czyli Shōrin-ryū, Shōrei-Ryū, a także Białego Żurawia. Siła technik miała zależeć od treningu fizycznego, ćwiczeń z makiwara oraz technik oddechowych. Do tego szybkość, refleks, elastyczność. Mabuni uczył zarówno ruchów twardych i szybkich, jak i łagodnych, miękkich.
W efekcie powstał styl bardzo uniwersalny, dający możliwość indywidualnego rozwoju każdemu karateka, w zależności od jego predyspozycji. Wszechstronność Shitō-ryū odzwierciedla też liczba kata, sięgająca prawie 100. Jest to największa liczba form, na tle pozostałych stylów Karate-Do. W Shitō-ryū to własnie kata odgrywają największą rolę w poznawaniu sztuki Karate-Do.
Prekursorem Shitō-ryū w Polsce jest Sensei Andrzej Kozak. W 1997 roku nawiązał on kontakt z mistrzem Fumio Demura i rozpoczął współpracę trwającą do dziś. 
Shitō-Ryū to jeden największych i najważniejszych stylów Karate, uprawiany na całym świecie. Działają w nim wielcy mistrzowie, wspaniali instruktorzy o międzynarodowej sławie, jak: Fumio Demura, Hidetoshi Nakahashi, Keiji Tomiyama, Hatano Yoshinaru, Akira Sato, Kunio Murayama, Genzo Iwata. Styl ten jest też reprezentowany przez wielu światowych mistrzów Karate sportowego, takich jak m.in. legendarni bracia Hasegawa, Antonio Diaz i Rika Usami.
Proste i artystyczne ćwiczenia podstawowe (kihon), skuteczna nauka walki (kumite), ogromna ilość form (kata). Do tego Kobudō - sztuka walki tradycyjną bronią z Okinawy: m.in. długim kijem, tonfami, nunchaku, sierpami, wiosłem. Kolejnym elementem szkolenia jest też Battō-dō - sztuka dobywania miecza. Do tego bogata teoria i filozofia. Wszystkie te elementy czynią z Shitō-Ryū styl silnie przyciągający, a jednocześnie wymagający wieloletniego treningu i pełnego poświęcenia.